Σήμερα όλοι οι μηντιάδες με πολλή σπουδή ασχολήθηκαν με τη χθεσινοβραδινή 'sold out' εμφάνιση του κυρίου Χατζηστεφάνου στο Μάκη (μετα συγχωρήσεως). Ο Χ''στεφάνου, λοιπόν, (remember Fame Story? Αυτός που έλεγε τη Μπόκοτα 'βλαχάρα, τελευταία') άρχισε να στολίζει έναν άλλο κύριο, για λόγους που δεν θυμάμαι... και έτσι το σύμπαν ησχολήθη σύσσωμο μαζί του σήμερα!
Και δεν άκουσα κανέναν να πει το παραμικρό για το ντοκιμαντέρ του κυρίου Αυγερόπουλου για το δέλτα του Νίγηρα, το οποίο προβλήθηκε χθες από τη ΝΕΤ, την ίδια ώρα που ο κ. Χ''στεφάνου παραληρούσε στην εκπομπή του Μάκη (μετα συγχωρήσεως). Αλλά τι να πεις; Ο φουκαράς ο Αυγερόπουλος δεν έβριζε on camera τους Νιγηριανούς...ούτε καν εκείνους που το άξιζαν. Πάλι καλά που βραβεύθηκε ο άνθρωπος (...από διεθνή οργανισμό. Όχι ελληνικό)...Πάλι καλά! Γιατί κατά τα άλλα, τι τύχη να έχει ο άνθρωπος όταν οι εκπομπές του προβάλλονται την ίδια ώρα με το Μάκη (μετά συγχωρήσεως)????
Tuesday, February 27, 2007
Οι σκέψεις ενός (σχεδόν) 30χρονου!
Επιτέλους η Ακαδημία αξιώθηκε να βραβεύσει τον Don Scorsese. Χτες το πρωί όταν του έδωσε η τρόικα το αγαλματάκι, συγκινήθηκα. Ξαφνικά ένιωσα ότι παρακολουθούσα το τέλος μιας εποχής. Σαν να έβλεπα το τείχος του Βερολίνου να γκρεμίζεται. Ο αγαπημένος μου Martin είχε τιμηθεί με το Όσκαρ, ως εκ τούτου εγώ δεν είχα πλέον λόγο να γκρινιάζω. Η αδικία, εν μέρει, αποκαταστάθηκε. O Travis Bickle φώναξε «suck on this…you fuckheads, you screwheads», ενώ ο Max Cady απλώς χαμογέλασε και άναψε ένα πούρο.
Μέσα σε 24 ώρες είδα δύο αγαπημένους μου ήρωες, τον Rocky και τον Martin, να λαμβάνουν το χειροκρότημα που τους αξίζει. Αυτό με έκανε να νιώσω ότι ολοκληρώθηκε ένας κύκλος. Ο κόσμος αλλάζει και μαζί του (ίσως πρέπει) να αλλάξω και εγώ. Όλη η παρέα…Μεγαλώσαμε και μαζί μας άρχισαν να…αποσύρονται τα παιδικά μας είδωλα. Φίλοι παντρεύονται, άλλοι γίνονται πατέρες (φτου, φτου) ή γκριζάρουν τα μαλλιά τους. Νιώθω ότι «τέρμα τα παιχνίδια». Ότι ήρθε η ώρα να ρισκάρουμε, να μεγαλουργήσουμε ή έστω, όπως λέει ο Malcolm McLaren, «να αποτύχουμε μεγαλειωδώς». Το μέλλον θα δείξει…
A crook by any other name would still empty thy purse...
Ο Φεβρουάριος πλησιάζει στο τέλος του σιγά σιγά και ενώ δεν μπορούμε να πούμε ότι καταλάβαμε χειμώνα, έρχεται η άνοιξη και το καλοκαίρι απέχει πλέον 3 μήνες και κάτι. Και αυτό σημαίνει ότι αρχίζουν να σκάνε οι πρώτες ανακοινώσεις για τα φεστιβάλ του καλοκαιριού. Η πολυαγαπημένη μας Didi Music πρωτοστατεί και πάλι στα συναυλιακά δρώμενα με το κραταιό Rockwave Festival. Τα ανακοινωθέντα ονόματα; Για άλλους εξαιρετικά νέα και για άλλους αδιάφορα.
Προς το παρόν, οι δύο μεγάλες ανακοινώσεις απευθύνονται στο metal τμήμα το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του φεστιβάλ. Οι Metallica λοιπόν καλούνται να μας θυμήσουν ότι ό,τι άποψη και να έχει κανείς για την πορεία της δισκογραφίας τους και για τη μουσική που παίζουν, παραμένουν μία από τις μεγαλύτερες μπάντες του πλανήτη και ένα από τα καλύτερα live acts, ενώ όπως οι Guns 'N' Roses πέρυσι, θα κρατήσουν μία από τις ημέρες του φεστιβάλ για τον εαυτό τους.
Η περίφημη metal ημέρα, από την άλλη, προτάσσει τους Heaven and Hell ως πρώτο όνομα. Ποιοί είναι οι κύριοι; Οι Heaven and Hell δεν είναι άλλοι από τους Black Sabbath των early 80s, όταν τραγουδιστής της μπάντας ήταν ο Ronnie James Dio. Η αλλαγή του ονόματος φυσικά οφείλεται στις επιδέξιες νομικές μανούβρες της Sharon Osbourne, η οποία δε θα αφήσει ποτέ το όνομα του αντρούλη της να αποκολληθεί από αυτό των Black Sabbath, λες και αυτή περιμέναμε για να συνδέουμε με αυτούς τον Ozzy...
Το υπόλοιπο της metal ημέρας δυστυχώς καλύπτεται από συγκροτήματα τα οποία έχουν χάσει το ενδιαφέρον τους προ πολλού (Iced Earth, Anathema, Dream Theater), με μόνο κριτήριο για την παρουσία τους τη μεγάλη απήχηση που έχουν στο ελληνικό κοινό που δε φημίζεται για τη διάθεσή του για πειραματισμό στα ακούσματά του... Safe bet, με άλλα λόγια.
Μέτρια λοιπόν τα πράγματα, προς το παρόν. Κι εδώ έρχονται τα ωραία. Οι τιμές που έχουν ανακοινωθεί για τις εν λόγω συναυλίες έχουν ως εξής: Για τους Metallica, 100, 80, και 60 Ευρώ. Για την metal ημέρα (και, φαντάζομαι και για τη rock ημέρα), 80, 70, και 50 Ευρώ.
Πώς; Τρεις τιμές; Όχι δύο; Ναί, κυρίες, κύριοι και αγαπητά μας παιδιά, η φίλτατη διοργανώτρια προβαίνει σε άλλη μία πρωτοποριακή κίνηση για την εξυπηρέτησή σας και μόνο. Χωρίζει το συναυλιακό χώρο του Terra Vibe σε PL1 (VIP), PL2 και PL3, όπως μπορούμε να δούμε και στο σχέδιο το οποίο είχαν την ευγένεια να παραχωρήσουν στο κοινό.
Αν λοιπόν εσείς, αγαπητοί μουσικόφιλοι, δεν θέλετε να δώσετε τα χρήματα για το φαγητό του Ιουλίου, τότε πολύ απλά θα παρακολουθήσετε τις αγαπημένες σας συναυλίες πίσω από την κονσόλα, και να είστε και ευχαριστημένοι, παλιοτσίπηδες που μου θέλετε και φτηνό εισιτήριο. Αν πάλι αποφασίσετε να μη φάτε εκείνο το μήνα, μπορείτε να πάτε μπροστά-μπροστά και να απολαύσετε το show με τις θερμές ευχαριστίες της αγαπητής διοργανώτριας.
Μετά από όλα αυτά, εγώ έχω δύο ερωτήματα:
1) Για ζώα μας περνάνε, ή ζώα είμαστε;
2) Ποιός είναι για καμιά εκδρομή στο εξωτερικό το καλοκαίρι, όπου φήμες λένε ότι οι διοργανωτές συναυλιών φέρονται στο κοινό σαν ανθρώπους;
Προς το παρόν, οι δύο μεγάλες ανακοινώσεις απευθύνονται στο metal τμήμα το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του φεστιβάλ. Οι Metallica λοιπόν καλούνται να μας θυμήσουν ότι ό,τι άποψη και να έχει κανείς για την πορεία της δισκογραφίας τους και για τη μουσική που παίζουν, παραμένουν μία από τις μεγαλύτερες μπάντες του πλανήτη και ένα από τα καλύτερα live acts, ενώ όπως οι Guns 'N' Roses πέρυσι, θα κρατήσουν μία από τις ημέρες του φεστιβάλ για τον εαυτό τους.
Η περίφημη metal ημέρα, από την άλλη, προτάσσει τους Heaven and Hell ως πρώτο όνομα. Ποιοί είναι οι κύριοι; Οι Heaven and Hell δεν είναι άλλοι από τους Black Sabbath των early 80s, όταν τραγουδιστής της μπάντας ήταν ο Ronnie James Dio. Η αλλαγή του ονόματος φυσικά οφείλεται στις επιδέξιες νομικές μανούβρες της Sharon Osbourne, η οποία δε θα αφήσει ποτέ το όνομα του αντρούλη της να αποκολληθεί από αυτό των Black Sabbath, λες και αυτή περιμέναμε για να συνδέουμε με αυτούς τον Ozzy...
Το υπόλοιπο της metal ημέρας δυστυχώς καλύπτεται από συγκροτήματα τα οποία έχουν χάσει το ενδιαφέρον τους προ πολλού (Iced Earth, Anathema, Dream Theater), με μόνο κριτήριο για την παρουσία τους τη μεγάλη απήχηση που έχουν στο ελληνικό κοινό που δε φημίζεται για τη διάθεσή του για πειραματισμό στα ακούσματά του... Safe bet, με άλλα λόγια.
Μέτρια λοιπόν τα πράγματα, προς το παρόν. Κι εδώ έρχονται τα ωραία. Οι τιμές που έχουν ανακοινωθεί για τις εν λόγω συναυλίες έχουν ως εξής: Για τους Metallica, 100, 80, και 60 Ευρώ. Για την metal ημέρα (και, φαντάζομαι και για τη rock ημέρα), 80, 70, και 50 Ευρώ.
Πώς; Τρεις τιμές; Όχι δύο; Ναί, κυρίες, κύριοι και αγαπητά μας παιδιά, η φίλτατη διοργανώτρια προβαίνει σε άλλη μία πρωτοποριακή κίνηση για την εξυπηρέτησή σας και μόνο. Χωρίζει το συναυλιακό χώρο του Terra Vibe σε PL1 (VIP), PL2 και PL3, όπως μπορούμε να δούμε και στο σχέδιο το οποίο είχαν την ευγένεια να παραχωρήσουν στο κοινό.
Αν λοιπόν εσείς, αγαπητοί μουσικόφιλοι, δεν θέλετε να δώσετε τα χρήματα για το φαγητό του Ιουλίου, τότε πολύ απλά θα παρακολουθήσετε τις αγαπημένες σας συναυλίες πίσω από την κονσόλα, και να είστε και ευχαριστημένοι, παλιοτσίπηδες που μου θέλετε και φτηνό εισιτήριο. Αν πάλι αποφασίσετε να μη φάτε εκείνο το μήνα, μπορείτε να πάτε μπροστά-μπροστά και να απολαύσετε το show με τις θερμές ευχαριστίες της αγαπητής διοργανώτριας.
Μετά από όλα αυτά, εγώ έχω δύο ερωτήματα:
1) Για ζώα μας περνάνε, ή ζώα είμαστε;
2) Ποιός είναι για καμιά εκδρομή στο εξωτερικό το καλοκαίρι, όπου φήμες λένε ότι οι διοργανωτές συναυλιών φέρονται στο κοινό σαν ανθρώπους;
Monday, February 26, 2007
Γιούπιιιι (;;;;;;) ένα νέο site!
Μόλις επισκέφθηκα το νέο Portal του κυρίου Κωστόπουλου, το yupi.gr , αλλά δεν είμαι ακόμη σίγουρη αν πρέπει να εκφωνήσω την ομόηχη κραυγή ενθουσιασμού! Τα Portal είναι πολύ χρήσιμα και όσα κι αν υπάρχουν πάντα υπάρχει χώρος και για άλλα. Το ένα μπορεί κάλλιστα να συμπληρώνει τις ελλείψεις του άλλου.
Το yupi λοιπόν δείχνει να έχει απ' όλα... χωρίς έμφαση στις ειδήσεις (κάτι που είναι ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ, γιατί έχουμε πήξει στην «ενημέρωση»). Έχει και ταξίδια και μαγειρική και κάνει λίγο σε ηλεκτρονικό downtοwn με ολίγη από NITRO. Ωστόσο, ένα σωστό Portal που σέβεται τον εαυτό του και το χρήστη (..που είναι απαιτητικός, τι να κάνουμε), πρέπει να κάνει σωστή ανανέωση. Π.χ. οι Απόκριες έχουν παρέλθει εδώ και δέκα μέρες, αλλά τα σχετικά links παραμένουν!
Το βρίσκω λίγο πιο μοντέρνο από τα άλλα, με γραμματοσειρά τόσο ευμεγέθη που βγάζει μάτι! Το άλλο που βγάζει μάτι (in any sense...) δεν είναι το γινάτι, αλλά η αναπαραγωγή της Ιmakειου εμμονής με το σεξ! Εντάξει, είμαι γυναίκα και δεν δικαιούμαι να ομιλώ, αλλά νομίζω ότι το εγχείρημα θα λειτουργούσε ωραιότατα και με λιγότερο βυζί φόρα παρτίδα! Αλλά, είπαμε. Είναι κάτι σε ηλεκτρονικό down town...οπότε...Αυτή ήταν η πρώτη εντύπωση. Θα το προσθέσω στα αγαπημένα για να δω πώς θα πάει! Καλή τύχη και καλή...διαφήμιση!
Το yupi λοιπόν δείχνει να έχει απ' όλα... χωρίς έμφαση στις ειδήσεις (κάτι που είναι ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ, γιατί έχουμε πήξει στην «ενημέρωση»). Έχει και ταξίδια και μαγειρική και κάνει λίγο σε ηλεκτρονικό downtοwn με ολίγη από NITRO. Ωστόσο, ένα σωστό Portal που σέβεται τον εαυτό του και το χρήστη (..που είναι απαιτητικός, τι να κάνουμε), πρέπει να κάνει σωστή ανανέωση. Π.χ. οι Απόκριες έχουν παρέλθει εδώ και δέκα μέρες, αλλά τα σχετικά links παραμένουν!
Το βρίσκω λίγο πιο μοντέρνο από τα άλλα, με γραμματοσειρά τόσο ευμεγέθη που βγάζει μάτι! Το άλλο που βγάζει μάτι (in any sense...) δεν είναι το γινάτι, αλλά η αναπαραγωγή της Ιmakειου εμμονής με το σεξ! Εντάξει, είμαι γυναίκα και δεν δικαιούμαι να ομιλώ, αλλά νομίζω ότι το εγχείρημα θα λειτουργούσε ωραιότατα και με λιγότερο βυζί φόρα παρτίδα! Αλλά, είπαμε. Είναι κάτι σε ηλεκτρονικό down town...οπότε...Αυτή ήταν η πρώτη εντύπωση. Θα το προσθέσω στα αγαπημένα για να δω πώς θα πάει! Καλή τύχη και καλή...διαφήμιση!
Sunday, February 25, 2007
Άντε Γεια Ακαδημία!
Όλε, όλε, όλε!!! Μπράβο Ρε Μάρτιν! Οι Alfred και Orson όλου του κόσμου μόλις δικαιώθηκαν!
Υ.Γ. Θα επανέλθω (έχω να πάω και στο γραφείο βλέπετε)
Υ.Γ. Θα επανέλθω (έχω να πάω και στο γραφείο βλέπετε)
Οι καρατομημένοι σινεφίλ και η "κατάρα" του marketing
Πολύς ντόρος σχετικά με την αιφνίδια απόφαση της ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ να μην προβάλει την ταινία «Μαρία Αντουανέττα» της Σοφίας Κόπολα στις ελληνικές αίθουσες. Σύμφωνα με την εταιρεία διανομής, οι αντιδράσεις του κοινού στις δοκιμαστικές προβολές προμήνυσαν παταγώδη εισπρακτική αποτυχία. Δεδομένης της επένδυσης που έπρεπε να γίνει για την προώθηση της ταινίας (δημοσιεύματα, συνεντεύξεις, υλικό promotion), μια έστω χλιαρή αντίδραση του κοινού ισοδυναμούσε με μεγάλο έλλειμμα στα ταμεία της Προοπτικής. Χωρίς να είμαι σίγουρη, υποθέτω οτι η προβολή της ταινίας «στα μουγκά», δίχως promotion μάλλον δεν ήταν εφαρμόσιμη λύση –μάλλον δεν προβλεπόταν στα marketing plans των ξένων στούντιο και εταιρειών παραγωγής.
Η ταινία θα βγει σε DVD κάπου μέσα στον Μάρτιο και τότε θα διαπιστώσουμε ιδίοις όμμασι πόσο «χάλια» ήταν. Τι στοίχημα οτι με όλη τη φασαρία για τον αποκλεισμό της από τις κινηματογραφικές αίθουσες, στα DVD clubs θα πουλήσει σαν ζεστό...πανεσπάνι; Ίσως έτσι αποσβεσθούν τα χρήματα που έχουν ήδη δωθεί για τη δημοσιότητα της. Δεν φαντάζομαι να πιστεύει κανείς οτι οι δημοσιογράφοι των lifestyle εντύπων έπαθαν ομαδικό παροξυσμό με την Γαλλική Επανάσταση ή οτι ξαφνικά όλοι οι στυλίστες των editorials μόδας ανακάλυψαν τις άσπρες περούκες και το στυλ Πομπαντούρ. Είναι πραγματικά απίστευτο το πόση ομοιομορφία προσδίδει στα έντυπα το «αγαπημένο» below-the-line!
Προσωπικά πιστεύω οτι η ταινία θα έβρισκε το κοινό της –αν και ένας συντάκτης του Βήmagazino που την κατέβασε από το Internet, σχολίασε αρνητικά το γεγονός οτι στα generic της ταινίας οι κομμωτές, μακιγιέρ και ενδυματολόγοι υπερτερούσαν αριθμητικά των τεχνικών του κινηματογραφικού συνεργείου. Και τέλος πάντων, ποιο είναι αυτό το «μυστηριώδες» test audience, το οποίο δίνει το ΟΚ σε ταινίες όπως το «Μιά νύχτα στο Μουσείο» ή τα εκάστοτε «Scary Movie»; Btw, η εν λόγω σκοτεινή ομάδα έκρινε οτι οι Θεσσαλονικείς δεν ενδιαφέρονται να δουν το οσκαρικό «Dreamgirls» κι έτσι αυτή η -μέτρια έστω- ταινία δεν βρήκε διανομή στη συμπρωτεύουσα.
Φαίνεται οτι οι επαϊοντες του marketing στις κινηματογραφικές εταιρείες βιώνουν τη δική τους «αμερικάνικη νύχτα». Μπορεί να μην έχουν ιδέα από τη φιλμογραφία του Τρυφώ αλλά δεν υπάρχει άλλη εξήγηση για την ψευδαίσθηση που βιώνουν. Ίσως κάπου ανάμεσα στα budgets και στα πλάνα Μέσων να ξέχασαν οτι οι εταιρείες τους παράγουν ταινίες για να τις βλέπει ο κόσμος. Δεν είμαι τόσο αφελής ώστε να προτείνω την αποσύνδεση του κινηματογραφικού έργου από το marketing. Προτείνω ωστόσο στα ακριβοπληρωμένα στελέχη να ξεσκονίσουν τις γνώσεις τους επάνω στο αντικείμενο και να σημειώσουν στα palmtops τους το επίκαιρο «word of mouth». Είναι αυτό που κάνει μια καλή (ας μην το ξεχνάμε αυτό) ταινία talk of the town μέσα σε μια νύχτα. Είναι αυτό που σχηματίζει τις ουρές έξω από το Άστυ, τον κινηματογράφο όπου για 11η βδομάδα παίζεται το «Οι ζωές των άλλων». Αλήθεια, σε τι δοκιμαστικό κοινό προβλήθηκε η εν λόγω ταινία; Μπόρεσε να προβλέψει ικανοποιητικά την ασύλληπτη επιτυχία της;
Η ταινία θα βγει σε DVD κάπου μέσα στον Μάρτιο και τότε θα διαπιστώσουμε ιδίοις όμμασι πόσο «χάλια» ήταν. Τι στοίχημα οτι με όλη τη φασαρία για τον αποκλεισμό της από τις κινηματογραφικές αίθουσες, στα DVD clubs θα πουλήσει σαν ζεστό...πανεσπάνι; Ίσως έτσι αποσβεσθούν τα χρήματα που έχουν ήδη δωθεί για τη δημοσιότητα της. Δεν φαντάζομαι να πιστεύει κανείς οτι οι δημοσιογράφοι των lifestyle εντύπων έπαθαν ομαδικό παροξυσμό με την Γαλλική Επανάσταση ή οτι ξαφνικά όλοι οι στυλίστες των editorials μόδας ανακάλυψαν τις άσπρες περούκες και το στυλ Πομπαντούρ. Είναι πραγματικά απίστευτο το πόση ομοιομορφία προσδίδει στα έντυπα το «αγαπημένο» below-the-line!
Προσωπικά πιστεύω οτι η ταινία θα έβρισκε το κοινό της –αν και ένας συντάκτης του Βήmagazino που την κατέβασε από το Internet, σχολίασε αρνητικά το γεγονός οτι στα generic της ταινίας οι κομμωτές, μακιγιέρ και ενδυματολόγοι υπερτερούσαν αριθμητικά των τεχνικών του κινηματογραφικού συνεργείου. Και τέλος πάντων, ποιο είναι αυτό το «μυστηριώδες» test audience, το οποίο δίνει το ΟΚ σε ταινίες όπως το «Μιά νύχτα στο Μουσείο» ή τα εκάστοτε «Scary Movie»; Btw, η εν λόγω σκοτεινή ομάδα έκρινε οτι οι Θεσσαλονικείς δεν ενδιαφέρονται να δουν το οσκαρικό «Dreamgirls» κι έτσι αυτή η -μέτρια έστω- ταινία δεν βρήκε διανομή στη συμπρωτεύουσα.
Φαίνεται οτι οι επαϊοντες του marketing στις κινηματογραφικές εταιρείες βιώνουν τη δική τους «αμερικάνικη νύχτα». Μπορεί να μην έχουν ιδέα από τη φιλμογραφία του Τρυφώ αλλά δεν υπάρχει άλλη εξήγηση για την ψευδαίσθηση που βιώνουν. Ίσως κάπου ανάμεσα στα budgets και στα πλάνα Μέσων να ξέχασαν οτι οι εταιρείες τους παράγουν ταινίες για να τις βλέπει ο κόσμος. Δεν είμαι τόσο αφελής ώστε να προτείνω την αποσύνδεση του κινηματογραφικού έργου από το marketing. Προτείνω ωστόσο στα ακριβοπληρωμένα στελέχη να ξεσκονίσουν τις γνώσεις τους επάνω στο αντικείμενο και να σημειώσουν στα palmtops τους το επίκαιρο «word of mouth». Είναι αυτό που κάνει μια καλή (ας μην το ξεχνάμε αυτό) ταινία talk of the town μέσα σε μια νύχτα. Είναι αυτό που σχηματίζει τις ουρές έξω από το Άστυ, τον κινηματογράφο όπου για 11η βδομάδα παίζεται το «Οι ζωές των άλλων». Αλήθεια, σε τι δοκιμαστικό κοινό προβλήθηκε η εν λόγω ταινία; Μπόρεσε να προβλέψει ικανοποιητικά την ασύλληπτη επιτυχία της;
Subscribe to:
Posts (Atom)
