Βρίσκει αριστερά

Τελικά, τα "εκτάκια" δεν θα ησυχάσουν, αφού όλοι έπεσαν να εξαφανίσουν τα νέα βιβλία της Στ' Δημοτικού.

Μετά τον Χριστόδουλο, ο οποίος εξανέστη επειδή τα βιβλία ιστορίας δεν αναφέρονταν στο κρυφό σχολειό και άλλoυς μύθους που ενέπνευσαν κλασικές ακουαρέλες, σειρά είχε ο Θανάσης Λεβέντης του ΣΥΝ. Ο βουλευτής τα έβαλε με το εγχειρίδιο μαθηματικών, επειδή αναφέρεται στη CIA και στον... επάρατο Μπιλ Γκέιτς.

Όσον αφορά το πρώτο σκέλος, τα παιδιά δεν μαθαίνουν ότι -ως γνωστόν- άλλο πράκτωρ και άλλο εισπράκτωρ, απλα γίνεται κάπου αναφορά στα στοιχεία του CIA World Fact book, το οποίο θεωρείται βέβαια από τις πιο έγκυρες πηγές παγκοσμίων στατιστικών στοιχείων, αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες...

Για να πάμε τώρα στον Μπιλ Γκέιτς, το εξοργιστικό κατά τον κ. Λεβέντη είναι το παρακάτω πρόβλημα:

"Αν ο Μπιλ Γκέιτς το 2003 κέρδιζε 5 λεπτά κάθε δευτερόλεπτο. Πόσα χρήματα κέρδιζε σε 1 λεπτό, σε 1 ώρα, σε 1 ημέρα, σε 1 μήνα, σε ένα έτος;"

Πρόβλημα το οποίο... υποδεικνύει την "αχαλίνωτη κερδοσκοπία του ιδιοκτήτη της Microsoft, τον καθιστά ένα είδος προτύπου στα μάτια των παιδιών και τα ωθεί στη μίμησή του"

Θεός φυλάξοι να αποκτήσουμε και στην Ελλάδα ντόπιους Μπιλ Γκέιτς και Microsoft!

Φυσικά, για το φιλανθρωπικό του έργο, ούτε κουβέντα. Ίσως ο κ. Λεβέντης να είναι Λινουξάς.

Αν μη τι άλλο, τα παραπάνω δείχνουν το κόλλημα ορισμένων που μπερδεύουν τη συντήρηση με την πρόοδο και την ιδεολογία με το δογματισμό. Διαφέρει τελικά, όσο νομίζει ο ίδιος, ο Θανάσης Λεβέντης από τον Χριστόδουλο;

Βέβαια, από την άλλη, σε έναν κόσμο που ο Μπερλουσκόνι δηλώνει Αριστερός, μπορείς να βγάλεις άκρη;

...Περισσότερα στο αδελφό ιστολόγιο του Think Tank, τη Φρενίτιδα του Προβολόνε (άμα δεν παινέψεις το σπίτι σου...)

Bad movies I love

Ο τίτλος κλεμμένος από το Σινεμα και περιλαμβάνει όλες αυτές τις ταινίες που για κάποιον περίεργο λόγο βλέπουμε ξανά και ξανά με ευχαρίστηση, χωρίς να διαθέτουν πρωτότυπο σενάριο, καλές ερμηνείες, υγιές budget ή υποτυπωδώς έξυπνη σκηνοθεσία.
Παραθέτω τις δικές μου 4 αγαπημένες κακές ταινίες, κάνοντας μια απέλπιδα προσπάθεια να εξηγήσω γιατί μου αρέσουν (να είστε ευγενικοί μαζί μου στα σχόλια)
Η νύφη το ‘σκασε
Είναι η μοναδική ταινία στην οποία ταυτίζομαι απόλυτα με την πρωταγωνίστρια αλλά θα ήθελα να είμαι ο πρωταγωνιστής (σε επίπεδο χαρακτήρα και συμπεριφοράς βέβαια). Είναι απίστευτο το πόσο cool είναι ο Gere σε αυτήν την ταινία. Το πρωταγωνιστικό ζεύγος είναι οι προσωπικοί μου animus-anima (hello uncle Carl!)
Οι ομίχλες του Αβαλον
B-movie με απίστευτο σουξέ στα DVD club (στο δικό μου είναι μονίμως νοικιασμένο), το οποίο παρουσιάζει την ιστορία του Αρθούρου ως διαμάχη μεταξύ παγανισμού και χριστιανισμού. Χωρίς να είμαι ειδική, νομίζω ότι το σενάριο πατάει καλά στους μύθους της γηραιάς Αλβιόνας και είναι η μοναδική πρωτότυπη ταινία επί του θέματος (όχι, ο Gere ως Lanselot δεν μου άρεσε ΚΑΘΟΛΟΥ)
How to loose a guy in 10 days
Μπορεί να είναι το απόλυτο chick movie αλλά για μένα απεικονίζει με πολύ χιούμορ τη μάχη των φύλων αλλά και τον κόσμο της διαφήμισης. Α, μ’ αρέσουν και τα φορέματα της Kate Hudson
Queen of the damned
Αγαπώ αυτήν την ταινία για πολλούς λόγους και θυμώνω όταν την κατατάσσουν στα b movies. Πρώτον για τον Stuart Townsend (άτιμη Charlize!). Δεύτερον, για την απίστευτη μουσική (αν και έξω από τα δικά μου γούστα). Τρίτον, γιατί μου αρέσουν οι ταινίες με βρικόλακες. And, last but not least, επειδή θεωρώ ότι η σκηνή που ο βρικόλακας Lestat δίνει συνέντευξη τύπου στους εκστασιασμένους δημοσιογράφους, οι οποίοι τον αντιμετωπίζουν τελείως φυσιολογικά είναι το ΑΠΟΛΥΤΟ σχόλιο για τα media του 21ου αιώνα
Ποιες είναι οι δικές σας bad movies?

Περί "άρθρου" ο λόγος...

Tελικά πως σας φάνηκε το «Άρθρο» του Γερου? Οι δικές μου πρώτες εντυπώσεις είναι ανάμικτες! Σίγουρα η υποκειμενική παρουσίαση των ειδήσεων είναι τάση (εξ’ ου και η ανάπτυξη των blogs-long live Dr. Gonzo!) αλλά…Νομίζω ότι η υποκειμενικότητα και η «άποψη» των αρθρογράφων της εφημερίδας φέρνει λίγο σε ντεμέκ μαγκιά (δεν λέω την αντίστοιχη πειραιώτικη πρόταση γιατί θα σοκαριστούν οι ευπατρίδες του Blog που δεν θέλουν τις γυναίκες να βρίζουν). Όχι ότι δεν υπήρχαν καλά κείμενα αλλά οι πολυδιαφημισμένες «αποκαλύψεις» ήταν λίγο ετεροχρονισμένες. Ε, πώς να το κάνουμε, τα χρονικά του σκανδάλου Κοσκωτά, τα πεπραγμένα της κυβέρνησης Σημίτη και η καταγραφή της πρώτης ομολογίας του Σάββα Ξηρού δεν αποτελούν ακριβώς τον ορισμό του «επίκαιρου ρεπορτάζ». Καλή η καυστική γλώσσα, αλλά να υπάρχει και ουσία.
Στο ίδιο μήκος κύματος και τα lifestyle περιοδικά. Απ’ τη μια οι δήθεν εναλλακτικές κριτικές της κοσμικής Αθήνας κι απ’ την άλλη πεντασέλιδο αφιέρωμα στις γόνους καλών οικογενειών όπως οι κόρες των Λάτση,Αγγελοπούλου κ.α., οι οποίες είναι όλες λεπτές, όμορφες, άριστες φοιτήτριες και Low profile άτομα. Κάτι σαν ένας συνδυασμός Nitro με «Life n’ Style». Σίγουρα ένα περιοδικό πρέπει να φιλοξενεί πολλές και ενίοτε ετερόκλητες απόψεις, όμως είναι πάλι αυτή η γεύση του «δήθεν».
Τεσπα, εύχομαι με τον καιρό να στρώσει!

Εντ δε όσκαρ γκόους του...

Σασα Μπαρον κόεν... Μπορω να ονειρεύομαι και 'γω... Μετά από τη χρυσή σφαίρα που πήρε το παιδί ομως, όλα είναι πιθανά. Μακάρι η ακαδημία να βγάλει τη σκούπα που έχει στον κ**ο της και να του δώσει έστω την υποψηφιότητα. Αυτό να δω και μετά... ας δω κι άλλα τέτοια πράγματα.

Πάντως ανεξάρτητα για το τι πιστεύει κανείς για τον Κόεν και για το δημιούργημά του, αξίζει αναγνώρισης ο άνθρωπος. Από τα πιο εμπνευσμένα δημιουργήματα (ο Borat ως χαρακτήρας) που έχω δει τα τελευταία χρόνια.

Burqini, baby!

Όταν ο κόσμος αρχίζει να θυμίζει ιδέα για επεισόδιο του South Park, δεν ξέρω αν πρέπει να προσαρμόσω την αίσθηση του humour μου ή να αρχίσω να ανησυχώ...

In any case...

Αγγελία Νο2

Για όσους παραβρέθηκαν στην «αρπαχτή» των Pearl Jam και θέλουν να δείχνουν στα εγγόνια τους πόσο «χάλια» πέρασαν. Έχει κυκλοφορήσει βίντεο από τη συναυλία΄, πολύ καλής ποιότητας. Αν δεν το έχετε πάρει ήδη πρέφα, let me know. 120 ευρώ θα σας το χρεώσω (ΧΕ ΧΕ) ...έχει διάρκεια περίπου 60 λεπτά. Δέν είναι ολόκληρο, αλλά είναι καλύτερο από το τίποτα....Ο ήχος είναι μονταρισμένος από το επίσημο bootleg (ναι, αυτό με την τύπισσα που ουρλιάζει)...

By the way...δράττομαι της ευκαιρίας και θέτω θέμα «συναυλιών»...Ποια σας άρεσε πιο πολύ;
Ψηφίζω στο top 3, Waterboys, Pearl Jam k Waters.